Jak już wiecie, w maju , po 8 miesiącach w US wybrałam się do Polski.
Na szczęście tylko na chwile.
Aż trudno uwierzyć, że za tydzień minie dokładnie 2 miesiące odkąd wsiadłam w samolot do Polski. Kiedy to zleciało?
Wizyta w Polsce była niespodzianką dla wszystkich. Poza moimi 2 kolegami i Postusiem, nikt nie wiedział że wracam. Nawet rodzice. Moja najmłodsza siostra miała komunię, dlatego się tam wybrałam.
Bilet do Polski dostałam od hostów już w styczniu, więc trzymanie tego w tajemnicy przez 4 miesiące NIE BYŁO łatwe. Były takie sytuacje, że prawie się wygadałam na skype przez przypadek, ale na szczęście udało mi się dotrzymać tajemnicy. Jakoś na początku kwietnia okazało się, że tata też wraca do Polski tego samego dnia co ja, na to samo lotnisko ALE 1.5h wcześniej. Oczywiście on też nie wiedział o mojej wizycie.
Newark > Monachium > Gdańsk
To, że będę w Polsce wiedziałam już wcześniej, ale kiedy bilet miałam już w ręku czekanie było męczące. Chciałam, żeby zleciało to jak najszybciej. Nie mogę narzekać, bo czas i tak szybko zleciał.
Odliczałam, odliczałam, aż się doczekałam setki. Potem już 99 i coraz bliżej. Najbardziej dłużyło się odkąd wróciliśmy z Florydy. Zostało wtedy tylko 35 dni.
Nie będę ukrywała, że czym bliżej wyjazdu tym bardziej się stresowałam. Przed ostatni dzień był bardziej stresujący niż dzień wylotu do USA. Nie wiedziałam jak to jest wrócić do kraju po 8 miesiącach. Co powiedzieć? Cześć co na obiad? nie wiedziałam czego mam się spodziewać.
7 maja o 16.30 przyjechał po mnie szofer (hości go zamówili bo nie chciało im się mnie zawozić xd)
Po godzinie byłam już na lotnisku, oddałam bagaż i zostało czekanie na samolot.
Myślałam, że lecąc do Polski, wezmę rzeczy których już nie potrzebuję, ale jak się okazało nakupowałam tyle prezentów, że nie starczyło miejsca na moje rzeczy mimo worków próżniowych.
Ostatecznie duża walizka 22.7 kg na 23kg dopuszczalne. Bagaż podręczny 0.5 kg nadwagi + torba z 2 laptopami. ( Dużo osób pyta się o cło/ dodatkowe opłaty jak kupuje się coś nowego i chce się to przywieźć do kraju. Miałam przy sobie mój stary laptop i nowy, który kupiłam siostrze i był jeszcze w folii. Przy odprawie kazali wyjąć oba laptopy i włożyć do osobych skrzynek do prześwietlenia. Nic więcej. Żadnych opłat etc.)
Już chciałam pisać, że lot o dziwo bez niespodzianek, ale jednak nie.
Lot opóźniony o 15 min.
W samolocie spałam może godzinkę, mimo że miałam nocny lot.
8 maja
Hi Germany!
Z racji tego, że wylot z Newark był 15 min później na przesiadkę w Monachium miałam tylko 30 min. Już w samolocie podali nam numery bramek, więc prosto z samolotu wsiadłam w autobus, po 5 minutach biegałam przez cały terminal do ostatniego wyjścia, przeszłam przez kolejną kontrolę, weszłam prosto do autobusu, który zawiózł nas pod samolot, wsiadłam i po 5 min wylecieliśmy.
Dobrze, że duża walizka była do odbioru dopiero w Polsce.
Oczywiście w Gdańsku walizka przyszła ostatnia, więc koledzy bali się, że nie
przylecialam. Prosto z lotniska pojechałam do przyjaciółki, gdzie
otworzyła jej mama i od razu pokazywałam jej palcem że ma być cicho i
zapytalam czy jest Magda. Poszła ją zawołać...Magda otwiera drzwi i
pierwsze co powiedziała JAKI BEZSENS i zaczęła się śmiać i płakać
jednoczenie.
(zdjęcia mają słabą jakość bo to screenshoty, które zrobiłam z filmików)
Pojechała razem z nami do mnie do domu. Wysadziliśmy ją
wcześniej, więc ona jako pierwsza poszła do mnie do domu, że niby na
kawe. Dla mamy to akurat norma, że ona przychodzi kiedy chce i o której chce, więc nic podejrzanego nie było. Zagadała moją mamę tak, żeby nie stała koło okna i wtedy
zadzwoniłam do drzwi. Czekam i czekam i słysze KOGO TU NIESIE. Mama
otwiera drzwi i była tak bardzo w szoku, że się na mnie spojrzała nic nie powiedziała, poszła i po chwili wróciła i w płaczu mnie przytuliła.
Przyszła młodsza
siostra a starsza do niej się krzyczy KTO TAM? a ta pokazuje jej, że nie
wie i dopiero po chwili
ogarnęły. Tata spał bo dopiero co też wrócił z lotniska, więc weszłam
do pokoju krzycząc, że nie ma spania i że dzień dobry. Otworzył oczy i
się na mnie patrzy i patrzy i odwraca głowę w drugą stronę. Mówię mu, że
ma się obudzić to znowu się na mnie patrzy i dopiero wtedy wstał i mnie przytulił. Jest kochany, więc
powiedział JEEZU OBUDZIŁEM SIĘ Z JEDNEGO KOSZMARU W DRUGI.
Potem mama zadzwoniła po Ole, która mieszka kilka domów dalej i
poprosiła ją żeby na chwile wpadła. Kiedy się zbliżała wyszłam przed dom
i mówie CZEŚĆ OLA a ona zakrywa twarz i zaczyna płakać potem mówi, że
idzie do domu bo czuje się oszukana hahah (jej chłopak mnie odbierał, który 'był w pracy')
Wieczorem pojechaliśmy wszyscy łącznie z Żyrafą (z pierwszego zdjęcia) do
babci dziadka i mojej mamy brata, ciotki i 4letniego kuzyna. Weszłam na
podwórko i mówie dzień dobry, a dziadek i mój kuzyn stoją i zero
reakcji i tylko się na mnie patrzą. Zdążyłam ich przytuliś a oni dalej w
bez ruchu dopiero po chwili kuzyn się na mnie rzucił a dziadek zapytał
jak się tam znalazłam.
Poszłam na góre do ciotki i babci. Ciotka
wycierała naczynia i kiwnelam jej głową a ona odkiwnęła i dalej zaczęła
wycierać naczynia jakby nic się nie stało i dopiero po chwili się
odwróciła i mnie przytuliła. Potem mówie babci dzień dobry a babcia się
odrwaca, patrzy patrzy i wzięła chusteczkę i zaczęła płakać pytając
dlaczego nic nie powiedziałam.
W domu czekały też na mnie nowi członkowie
Reszta rodziny dowiedziała się o moim powrocie dopiero w dniu komuni :D
15 maja
Powrót do Polski wyobrażałam sobie troszkę inaczej, jednak po 8 miesiącach nic juz nie jest takie samo. Wszystko mnie denerwowało. Szara rzeczywistość. Mało tematów do rozmów
Ostatniego dnia było mi trochę
smutno kiedy żegnałam się ze znajomymi, ale na lotnisku byłam
szczęśliwa, że wracam do US.
Oczywista oczywistość nie obyło się bez problemów. Przy odprawie w Monachium ogłosili, że lot to Newark jest odwołany z powodu awarii samolotu. Dostaliśy wodę i batony na początek.
Napisałam od razu do hostki, bo przecież na lotnisku miał na mnie czekać szofer. Po godzinie dostaliśmy info, że lot jednak się odbędzie bo samolot naprawiony, ale z 2h opóźnieniem.
Wsiadłam do samolotu i szukałam miejsca, oczywiście miałam to pod oknem bo takie kupiła mi hostka jednak było juz zajęte, przez młodą dziewczynę, która zapytała czy może tam siedzieć bo musi siedzieć koło okna w trakcie każdej podróży, nawet samochodem bo inaczej bedzie jej nie dobrze. OK. zgodziłam się, tyle, że ona godzine po wystartowaniu zamknęła okno i spała. SERIO?!
Na lotnisku w US godzinę
czekałam do sprawdzenia paszportu. Podchodzę do okienka, daję paszport i
DS (przed wylotem do Polski musialam wysłać DS do agencji, żeby to podpisali) i mówię HAAAJ. a Pan do mnie po polsku NA DŁUGO PRZYJECHAŁAŚ? A ja takie WTFFF
dlaczego on mówi po polsku, no ale patrze i WIŚNIEWSKI. Pytał czy
zostaje na dłużej, jak mi się podoba i czy rodzina fajna no i życzył powodzenia.
Na zewnątrz szukałam szofera z moim imieniem i nazwiskiem, ale że moje nazwisko za długie to znalazłam tylko Sandra M. Potem szukanie samochodu na parkingu bo jak to on powiedział. Czekam tu od 3 godzin, więc samochody się zmieniły na parkingach.
W końcu po długiej podróży dokładnie o 23 amerykańskiego czasu byłam już w domu.
